 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
بهار
سال 1920 در زمينه پيشرفت و ترقي ملت
آذربايجان امکانات گسترده
اي را
محيا کرد. در سايه زحمات و دلسوزي حزب و
دولت، فعاليت موجود در عرصه هنر
آذربايجان در تمامي ابعاد با موفقيت
همراه بود. هنر رقص آذربايجان بيشتر در
راستاي ديدگاه رئاليستي تشکيل يافته
بود. در سال 1936 با سعي و تلاش
اوزئير حاجي بيگاف
گروه ارکستر رقصي و موسيقي ملي
آذربايجان بوجود آمد. گروه مبتکر دائم
با رفتن به مناطق آذربايجان به جمع
اوري مواد اوليه رقص (رقص هاي خام و
بومي) پرداخت و در راستاي همين فعاليت
ها بود که رقص هاي ملي در
عرصه هاي ملي به عرصه ظهور آمدند. رقص
هاي اجرا شده توسط ارکستر از جانب
تماشاگران با اشتياق استقبال شد. در پي
محبت و علاقه زايدالوصف به رقص هاي
مردمي انجمن ها و گروه هاي خصوصي در
کلوپ ها و مراکز
فرهنگي بوجود آمد. البته بدون آشنايي با رقص هاي مردمي امکان نداشت رقص هايي با ساختار جديد را خلق نمود. در اين زمينه منابع کافي وجود نداشت. شايد بتوان در نوشته ها ، تاريخ نگاران، شعرا و نقاشاني که ساليان درازي در آذربايجان بوده اند برخورد کرد. براي يادگيري تاريخچه رقصي خودمان اين مورد بسيار کم بود ولي تحقيقات جدي و کلي بر روي اين مسئله واجب و ضروري بود. هر چند که در اين زمينه اولین گام را هنرمند ملي شوروي «ق.ا.الماسزاده» با چاپ کتاب «رقص هاي مردمي آذربايجان» به سال 1959 برداشته بود |
 |
 |
 |
|
|
 |
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
